در این ویدئو، درباره عبارات و
متغیرها صحبت می کنیم. عبارات نوعی از عملیاتی که کامپیوترها
انجام می دهند را توصیف می کنند. عبارات عملیاتی هستند که توسط پایتون
انجام می شوند. برای مثال، عملیات پایه ریاضی مانند جمع چند عدد. جواب این مورد 160 است. اعداد را عملوند (operands)،و
سمبلهای ریاضی در این مورد، جمع، عملگر(operator) نام دارند. می توانیم با استفاده از علامت تفریق
عملیاتی مانند کم کردن را انجام دهیم. در این مورد، جواب یک عدد منفی است. می توانیم عملیات ضرب را با استفاده از
علامت ستاره انجام دهیم. جواب 25 است. در این مورد، عملوندها با علامت های
منفی و ستاره آورده می شوند. همچنین می توانیم عمل تقسیم را با
علامت slash انجام دهیم. 25/5 می شود 5؛ 25/6 تقریبا برابر است با 4.167 در پایتون 3، ورژنی که ما در این دوره
استفاده می کنیم، نتیجه هر دو float است. برای به دست آوردن عدد صحیح در تقسیم، از
double slash استفاده می کنیم که نتیجه را گرد می کند. توجه کنید، در بعضی موارد نتایج
شبیه تقسیم معمولی نیست. پایتون برای انجام عبارات ریاضی از روش
معمول در ریاضیات پیروی می کند. عملیات بعدی به ترتیب متفاوتی است. در هر دو مورد، پایتون
عمل ضرب را انجام می دهد، بعد جمع، تا به نتیجه نهایی برسد. عملیات بیشتری را می توانید با پایتون
انجام دهید، برای مثالهای بیشتر کارگاه را چک کنید. همچنین عملیات پبچیده تری را
در طول دوره پوشش می دهیم. عملیات داخل پرانتز اول انجام می شود. سپس نتیجه را در 60 ضرب می کنیم. نتیجه 1920 می شود. حال بیایید متغیرها را بررسی کنیم. می توانیم از متغیرها برای ذخیره مقادیر استفاده
کنیم. در این مورد، با استفاده ازعملگرهای اختصاص دهنده مانند علامت مساوی، مقدار 1 را به
متغیر my_variable اختصاص می دهیم. سپس می توانیم این مقدار را در جای دیگری در کد با تایپ نام دقیق متغیر استفاده کنیم. ازدونقطه برای تعیین مقدارمتغیر استفاده می کنیم. می توانیم با استفاده از عملگرهای اختصاص دهنده
مقدار جدیدی را برای my_variable در نظر بگیریم. مقدار 10 را اختصاص می دهیم.
حالا مقدار متغیر10 است. مقدار قدیمی متغیر مهم نیست. می توانیم نتایج عبارات را ذخیره کنیم.
برای مثال، چند مقدار را جمع می کنیم و نتیجه را به x اختصاص می دهیم.
اکنون X نتیجه را ذخیره می کند. همچنین می توانیم عملیات را روی x انجام بدهیم
و نتیجه را در یک متغیر جدید y ذخیره کنیم. حال مقدار Y معادل 2.666 است. همچنین می توانیم عملیاتی را روی x انجام دهیم
و مقدار را به x اختصاص دهیم. حال مقدار متغیرx مقدار 2.666 است. همانند قبل، مقدار قدیمی x مهم نیست. همچنین می توانیم از دستور تایپ
در متغیرها استفاده کنیم. خوب است که از اسامی متغیر معنی دار
استفاده کنید؛ دراین صورت، مجبور نیستید متغیرها را ردیابی کنید. بگذارید بگویم، می خواهیم تعداد دقیقه ها در مثالهای هایلایت شده را به تعداد ساعتها در
مجموعه داده های موسیقی زیرتبدیل کنیم. متغیری که شامل تعداد کل دقیقه هاست
را total_min می نامیم. استفاده از underscore برای نشان دادن
شروع یک کلمه جدید، معمول است. همچنین می توانید از حروف بزرگ
استفاده کنید. متغیری که شامل تعداد کل ساعتهاست را
total_hour می نامیم. می توانیم تعداد کل ساعتها را از تقسیم
total_min بر 60 به دست آوریم. نتیجه حدودا 2.367 ساعت است. اگر مقدار متغیر اول را تغییر دهیم، مقدار متغیر تغییر می کند. متعاقبا مقدار نتیجه نهایی تغییر می کند، اما مجبور نیستیم بقیه کد را اصلاح کنیم.